Category: อัลกุรอาน

คู่สนทนาของอัลกุรอาน

จำเป็นต้องกล่าวถึงเรื่อง “คู่สนทนาของอัลกุรอาน”ว่า แต่ละสำนักคิด ศาสนาไม่ว่าจะเป็นเทวะนิยมหรือเป็นแนวทางที่ถูกสร้างขึ้นมาต้องมีคู่สนทนาของตนเองทั้งสิ้น ซึ่งคู่สนทนาของแต่ละกลุ่มนั้นย่อมแตกต่างกัน (more…)

หลายสัปดาห์เข้าไปอ่านเว็บไซต์ ภาษาฟาร์ซีเว็บนึงเป็นเว็บดีมากมีบทความหลากหลายมากมายเลยทีเดียว ก็เลยหยิบมาแปล เป็นบทความสั้น ๆ ที่บอกถึงคุณลักษณะของผู้ศรัทธาที่แท้จริง (more…)

          อุปกรณ์การเขียนหนังสือในสมัยการประทานอัลกุรอานนั้นเป็นอุปกรณ์ง่าย ๆ  มุสลิมใช้ประโยชน์จากทุกสิ่งที่สามารถนำมาเขียนบนสิ่งนั้นได้ ในการรวบรวมฮะดีษและการบันทึกอัลกุรอานก็ได้กล่าวถึงอุปกรณ์เหล่านี้ไว้ซึ่งผู้เชี่ยวชาญด้านอัลกุรอานมีความเห็นเป็นเอกฉันท์ในเรื่องนี้ (more…)

ตามคำสอนของอัลกุรอาน การกระทำของมนุษย์และเหตุการณ์ต่างๆ ในชีวิตประจำวันถือว่ามีความเชื่อมโยงกับพระประสงค์ขององค์ผู้อภิบาล การสร้างสรรค์และดำเนินชีวิตของมนุษย์ขึ้นอยู่กับการกำหนดจากพระองค์ โดยทุกๆ การกระทำมีผลสะท้อนกลับไปสู่ผู้กระทำทั้งในทางที่ดีและไม่ดี บทความนี้จะพาเราศึกษาถึงแนวทางการเพิ่มพูนปัจจัยยังชีพตามอัลกุรอาน ผ่านแง่มุมต่างๆ เช่น การขออภัยโทษ (อิสติฆฟาร) ความศรัทธา (อีมาน) การยำเกรง (ตักวา) การขอพร (ดุอาอ์) การมอบหมายต่อพระองค์ (ตะวักกัล) การขอบคุณ (ชุกร์) และการแต่งงาน เป็นต้น

อิสติฆฟาร: การขออภัยและการกลับเนื้อกลับตัว

หนึ่งในหัวข้อสำคัญที่อัลกุรอานและบรรดาผู้นำในศาสนาได้เน้นย้ำเสมอคือการอิสติฆฟาร (การขออภัยโทษต่อพระองค์อัลลอฮ์) ซึ่งเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยให้มนุษย์รอดพ้นจากความผิดบาป นอกจากนี้ยังมีผลในการเพิ่มพูนปัจจัยยังชีพในชีวิตประจำวันของมนุษย์ด้วย

ในอัลกุรอานมีโองการหลายโองการที่กล่าวถึงความสำคัญของการอิสติฆฟาร เช่น ในซูเราะฮ์ฮูด โองการที่ 3 ที่กล่าวว่า:

“และท่านทั้งหลายจงขออภัยต่อองค์อภิบาลของพวกท่านเถิด แล้วจงกลับเนื้อกลับตัวต่อพระองค์ พระองค์จะทรงประทานความสุขอันงดงามแก่พวกท่านตราบจนถึงอายุขัยที่กำหนดไว้”

ชนเผ่าอ๊าด ซึ่งมีร่างกายแข็งแรงและทรัพย์สมบัติมากมาย หลงระเริงกับเนี๊ยะมัต (ความโปรดปราน) จากพระองค์ จนถึงขั้นหันไปกราบไหว้รูปปั้นและตั้งภาคีต่อพระองค์ ด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงส่งศาสดาฮูด (อ.) มาเพื่อชี้นำพวกเขา แม้ว่าศาสดาฮูดจะพยายามนำพวกเขากลับสู่ทางที่เที่ยงตรง แต่ส่วนใหญ่ของชนเผ่าอ๊าดกลับต่อต้าน และพระองค์จึงลงโทษด้วยความแห้งแล้งนานถึง 7 ปี ซึ่งศาสดาฮูดได้กล่าวเชิญชวนพวกเขาให้ทำการอิสติฆฟารเพื่อเรียกคืนความสุขและความอุดมสมบูรณ์ในชีวิต

อีกตัวอย่างหนึ่งปรากฏในซูเราะฮ์นุฮ์ โองการที่ 10-12 ที่กล่าวว่า:

“พวกท่านทั้งหลาย จงขออภัยต่อองค์อภิบาลของพวกท่านเถิด เพราะแท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงอภัยโทษอย่างแท้จริง พระองค์จะทรงหลั่งน้ำฝนอย่างมากมายแก่พวกท่าน และพระองค์จะทรงเพิ่มพูนทรัพย์สินและลูกหลานแก่พวกท่าน”

ประโยชน์ของการอิสติฆฟาร

การอิสติฆฟารในอัลกุรอานกล่าวถึงผลพวงที่ชัดเจน เช่น การได้รับความอุดมสมบูรณ์จากฝน การเพิ่มพูนทรัพย์สินและบุตรหลาน อีกทั้งยังนำไปสู่ความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ท่านอิมามริฏอ (อ.) ได้ให้คำแนะนำแก่ผู้ที่มาขอคำปรึกษาในเรื่องความยากจน ขาดแคลนทรัพย์สิน และไม่มีบุตร โดยทุกครั้งท่านได้แนะนำให้พวกเขาทำการอิสติฆฟาร เนื่องจากการอิสติฆฟารนั้นเป็นวิธีที่นำมาซึ่งพระประสงค์ของพระองค์ในการประทานเนี๊ยะมัตเหล่านี้

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับการอิสติฆฟาร

ช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการอิสติฆฟารคือช่วงใกล้รุ่ง โดยเฉพาะในคืนวันศุกร์ อัลกุรอานได้กล่าวถึงผู้ที่ขออภัยโทษในช่วงใกล้รุ่ง เช่นในซูเราะฮ์อาลิอิมรอน โองการที่ 17 และซูเราะฮ์ซาริยาต โองการที่ 18 ท่านอิมามศอดิก (อ.) ได้อรรถาธิบายว่า ผู้ใดกล่าวอิสติฆฟาร 70 ครั้งในช่วงเวลานั้น จะได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในผู้ที่ขออภัยในยามใกล้รุ่ง

วิธีการทำอิสติฆฟาร

ท่านอิมามศอดิก (อ.) ได้แนะนำให้ผู้ที่ต้องการทำอิสติฆฟารทำอย่างต่อเนื่อง เช่น การกล่าว “อัสตัฆฟิรุลลอฮะ วะอะตูบุอิลัยฮ์” 70 ครั้งหลังการนมาซวิเตร และผู้ที่ทำเช่นนี้เป็นเวลา 1 ปี พระองค์อัลลอฮ์จะบันทึกชื่อเขาไว้ในหมู่ชนผู้ที่ขออภัยในยามใกล้รุ่ง และการอภัยเขานั้นจะเป็นวาญิบสำหรับพระองค์

สรุปได้ว่า การอิสติฆฟารเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยในการเพิ่มพูนปัจจัยยังชีพและนำความอุดมสมบูรณ์มาสู่ชีวิตของผู้ที่ปฏิบัติอย่างจริงจัง ด้วยการขออภัยและกลับใจสู่พระองค์อัลลอฮ์อย่างแท้จริง

อ้างอิง:

• อัลกุรอาน
• ริวายะฮ์จากบรรดาอิมาม

واعتصموابحبل اللةجميعاولاتفرقوا

“จงยึดสายเชือกของอัลลอฮ์อย่างพร้อมเพรียงกัน และจงอย่าแตกแยกกัน”

(ซูเราะฮ์ อาลิอิมรอน โองการที่ 103) (more…)

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ

“พระองค์คือผู้ทรงส่งรอซูลของพระองค์ด้วยการชี้นำทาง และศาสนาแห่งสัจธรรมเพื่อพระองค์จะทรงให้ศาสนาอิสลามอยู่เหนือศาสนาทั้งมวล ถึงแม้พวกตั้งภาคีจะเกลียดชังก็ตาม” (ซูเราะฮ์อัศศ๊อฟ โองการที่ 9) (more…)

ความละอายคือความรู้สึกผิดหรือความละอายใจที่เกิดจากการสำนึกผิดจากการมีพฤติกรรมที่ไร้เกียรติและน่ารังเกียจ

(more…)

ผลของความพยายามของมนุษย์ 

อัลกุรอานกล่าวไว้ในโองการที่ 39 ซูเราะฮ์นัจม์ ว่า – 

وَأَنْ لَيْسَ لِلإنْسَانِ إِلا مَا سَعَى

และมนุษย์จะไม่ได้รับอะไรเลยนอกจากสิ่งที่เขาขวนขวายเอาไว้ (more…)

เป็นที่ทราบกันดีสำหรับมุสลิมว่าในอัลกุรอานมี 29 ซูเราะฮ์ที่ขึ้นต้นด้วยตัวพยัญชนะอาหรับที่เขียนแยกออกจากกัน โดยไม่เป็นประโยค  ยกตัวอย่างเช่น   الم  (อาลิฟ ลาม มีม)     يس   (ยาซีน) หรือ  حم    (ฮามีม)  พยัญชนะเหล่านี้ในศัพท์ทางวิชาการด้านอุลูมกุรอานเรียกว่า  “อักษร มุก็อฏฏออาต”
อักษร มุก็อฏฏออาต เป็นหนึ่งในความเร้นลับของอัลกุรอานที่บรรดานักวิชาการตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันถกเถียงกันมาเป็นเวลาช้านาน จนกระทั่งในปัจจุบันมีข้อเขียนและบทความเกี่ยวกับพยัญชนะเหล่านี้มากมาย
แต่เป็นที่น่าสังเกตุว่า ถ้าเราย้อนไปดูในประวัติศาสตร์ ก็จะพบว่าไม่มีชาวอาหรับหรือผู้ต่อต้านศาสนาอิสลามและท่านศาสดามุฮัมมัด (ศ็อล ฯ) คนใดเย้ยหยันอัลกุรอานด้วยพยัญชนะเหล่านี้เลย จึงทำให้เห็นได้ว่าพวกเขาทราบกันดีถึงความเร้นลับในตัวพยัญชนะเหล่านี้ที่มีอยู่ในอัลกุรอาน
เพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับอักษร มุก็อฏฏออาต ผู้เขียนจะขอนำเสนอทัศนะของบรรดานักวิชาการด้านอุลูมกุรอานบางส่วน พร้อมหลักฐานของแต่ละทัศนะ
ทัศนะที่ 1
อักษร มุก็อฏฏออาตเป็นความเร้นลับของอัลกุรอาน และไม่มีสิทธิ์ที่มนุษย์คนใดจะสามารถรับรู้และเข้าใจได้ มีคำกล่าวจากท่าน อะบูอามิร บิน ชัรฮะบีล ชุอ์บี เป็นชนรุ่นตาบิอีน (เสียชีวิตปี ฮ.ศ. 104)   ว่า “เรามีความเชื่อเกี่ยวกับอักษรเหล่านี้เพียงสิ่งที่เราเห็นภายนอกเท่านั้น ส่วนความเร้นลับของมันเราขอมอบให้เป็นสิทธิ์ของเอกองค์อัลลอฮ์ (ซบ.) แต่เพียงพระองค์เดียวเท่านั้น”
ทัศนะที่ 2
พยัญชนะเหล่านี้เป็นพยัญชนะธรรมดาทั่วไป ไม่มีความหมายและความเร้นลับใด ๆ เลย สาเหตุที่อัลกุรอานนำพยัญชนะเหล่านี้มาไว้ในอัลกุรอานไม่มีอะไรมากไปกว่า การให้อัลกุรอานมีคุณลักษณะด้านการออกเสียงที่สวยงามเท่านั้น
( ทัศนะนี้ถูกกล่าวไว้ใน ตัฟซีร อัลกัชชาฟ เล่ม 1 หน้า 29 – 31 ของท่าน ซะมัคชะรีย์ )
ทัศนะที่ 3
อักษรเหล่านี้เป็นตัวบ่งบอกจำนวนพยัญชนะนั้น ๆในซูเราะฮ์ต่าง ๆ เช่น  ซูเราะฮ์ เกาะลัม ที่ขึ้นต้นด้วยพยัญชนะตัว นูน บ่งบอกถึงพยัญชนะตัวนูนในซูเราะฮ์ดังกล่าวมีจำนวนมากที่สุด มีมากกว่าพยัญชนะอื่น ๆ ท่านญะลาลุดดีน สุยูฏีย์ กล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้ในหนังสือ มุอ์ตะริกุลอักรอน เล่ม 1 หน้า 71 ว่า
“ซูเราะฮ์ที่ขึ้นต้นด้วยอักษรมุก็อฏฏออาตไม่ว่าจะด้วยพยัญชนะใดก็ตาม จำนวนคำหรือพยัญชนะที่มีมากที่สุดในซูเราะฮ์นั้นก็คือพยัญชนะดียวกับอักษรมุก็อฏฏออาตนั่นเอง  เช่นในซูเราะฮ์กอฟ ซึ่งเริ่มต้นด้วยพยัญชนะตัว กอฟ ก็จะมีจำนวนพยัญชนะตัวกอฟมากที่สุดในซูเราะฮ์นี้…..” 
ทัศนะที่ 4
อักษรมุก็อฏฏออาต เป็นพยัญชนะภาษาอาหรับธรรมดา แต่ที่ถูกกล่าวไว้ในอัลกุรอาน ก็เพื่อต้องการที่จะชี้ให้เห็นว่า ความยิ่งใหญ่ของอัลกุรอานที่ทุกคนต่างยอมรับ ถูกร้อยเรียงมาจากพยัญชนะเหล่านี้  อีกทั้งเป็นสิ่งที่พิสูจน์ความมหัศจรรย์ของอัลกุรอานด้วย  มหัศจรรย์ตรงที่ว่า จากพยัญชนะภาษาอาหรับธรรมดาเหล่านี้ถูกเรียบเรียงให้กลายเป็นประโยคที่มีความหมายยิ่งใหญ่ และสามารถซึมซับเข้าไปในจิตใจของมนุษย์ทุกคนได้  จากพยัญชนะธรรมดาเหล่านี้ถูกประกอบขึ้นจนเป็นประโยคที่ทำให้จิตวิญญานของมนุษย์ อิ่มเอิบ อ่อนไหว เมื่อได้ยินได้ฟัง
ทัศนะข้างต้นนี้เป็นทัศนะที่ถูกยอมรับในหมู่นักวิชาการด้านอุลูมกุรอานในปัจจุบัน
นักวิชาการกลุ่มนี้ได้นำหลักฐานมายืนยันถึงความถูกต้องของทัศนะดังกล่าว โดยได้นำเสนอรายงานฮะดีษจากหนังสือ ตัฟซีร อัลโบรฮาน เล่ม 1  หน้า 126 เป็นรายงานจากท่านอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) กล่าวว่า 
“ชาวกุเรชและชาวยิว ได้ดูถูกอัลกุรอาน โดยกล่าวว่า อัลกุรอานคือ เวทมนตร์คาถา เป็นสิ่งที่เขา (มุฮัมมัด) เสกสรรปั้นแต่งขึ้นมาเองแล้วอ้างว่าเป็นคำตรัสของพระผู้เป็นเจ้า  อัลลอฮ์ (ซบ.) ทรงตรัสกับคนเหล่านี้ว่า  “อาลิฟ ลาม มีม นี่คือ คัมภีร์ (ของพระเจ้า) โอ้มุฮัมมัด คัมภีร์ที่เราประทานให้กับเจ้า ถูกร้อยเรียงมาจากพยัญชนะอาหรับธรรมดานี่เอง”
และอีกฮะดีษจากหนังสือ บิฮารุลอันวาร เล่ม 2 หน้า 319 ฮะดีษที่ 3 เป็นรายงานจากอิมาม อะลี บิน มูซา อัรริฏอ  (อ.) กล่าวว่า
“แท้จริงอัลลอฮ์ (ซ.บ.) ได้ประทานอัลกุรอานเล่มนี้ ด้วยกับพยัญชนะธรรมดาที่ชาวอาหรับใช้สนทนากัน และหลังจากนั้นพระองค์ก็ตรัสไว้ในอัลกุรอานว่า จงกล่าวเถิดมุฮัมมัด ถึงแม้ญินและมนุษย์จะรวมตัวกันที่จะนำโองการใดมาให้เหมือนกับอัลกุรอานพวกเขาก็ไม่มีความสามารถที่จะทำได้” ฮะดีษข้างต้นชี้ให้เห็นว่า ถึงแม้อัลกุรอานจะถูกเรียบเรียงมาจากพยัญชนะธรรมดาจนเป็นประโยคที่ยิ่งใหญ่สำหรับมนุษย์ทุกคน แต่ก็ไม่มีใครสามารถทำได้อย่างอัลกุรอาน
อีกประเด็นหนึ่งที่เป็นประเด็นที่น่าสนใจเกี่ยวกับ อักษรมุก็อฏฏออาต ก็คือว่า ถ้าเราสังเกตุโองการต่าง ๆ ที่เริ่มต้นด้วยพยัญชนะเหล่านี้ จะเห็นว่าประโยคต่อมาหลังจากนั้นจะเกี่ยวข้องกับอัลกุรอานทั้งสิ้น ยกตัวอย่าง เช่น
โองการที่ 1 ซูเราะฮ์ฮูด ที่กล่าวว่า
الر كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ
อะลีฟ ลาม รอ คัมภีร์ที่โองการทั้งหลายของมันถูกทำให้รัดกุมมีระเบียบ แล้วถูกจำแนกเรื่องต่างๆ อย่างชัดแจ้ง จากพระผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงตระหนักยิ่ง

หรือโองการที่ 1 ซูเราะฮ์ นัมล์ ที่กล่าวว่า
طس تِلْكَ آيَاتُ الْقُرْآنِ وَكِتَابٍ مُبِينٍ
ฏอ ซีน เหล่านี้คือโองการทั้งหลายของอัลกุรอาน และคัมภีร์อันชัดแจ้ง
หรือโองการที่ 1 – 2 ซูเราะฮ์ อัสสะญะดะฮ์ ที่กล่าวว่า  تَنْزِيلُ الْكِتَابِ لا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ  الم 
อะลิฟ ลาม มีม การประทานลงมาของคัมภีร์นี้ไม่มีข้อสงสัยใด ๆ ในนั้น จากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก
โองการเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่าพยัญชนะเหล่านี้แสดงถึงความยิ่งใหญ่ของอัลกุรอานอีกทั้งแสดงถึงความมหัศจรรย์ของอัลกุรอานอีกด้วย
ท่านผู้อ่านที่รัก อัลกุรอานที่เป็นธรรมนูญแห่งชีวิต เป็นยาบำบัดโรคทางจิตใจ และเป็นทางนำให้มนุษย์รอดพ้นจากวังวนแห่งความเลวร้ายทั้งปวง ถูกร้อยเรียงมาจากตัวพยัญชนะภาษาอาหรับธรรมดานี้ แต่ความยิ่งใหญ่ของอัลกุรอานอยู่ตรงที่ว่า ผู้ร้อยเรียงคือ พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงยิ่งใหญ่นั่นเอง